RAL 7009 Groengrijs

Tentgrijs kantelt naar het militaire, Basaltgrijs blijft koel en mineraal. Groengrijs heeft daarentegen die zachte olijftoon, die hem iets gegroeids geeft, bijna als het groen van oude steeneiken in winterlicht. Het is geen grijs dat zich verstopt, maar ook geen dat luid wordt. Deze terughoudendheid met een vleugje vegetatie maakt er een tint van die rust uitstraalt zonder koud te lijken.

Op grote vlakken zoals fronten of deuren ontplooit Groengrijs een aardse diepte die met het licht verschuift. Bij daglicht toont het zijn groene nuance duidelijker, bijna als salie met een grijze sluier. 's Avonds of in ruimtes op het noorden trekt het groen zich terug en oogt de tint donkerder, bijna leisteengrijs. Deze veranderlijkheid maakt hem interessant voor keukens die op verschillende momenten van de dag gebruikt worden, omdat hij nooit helemaal hetzelfde oogt en toch nooit onrustig overkomt.

Bij licht eikenhout of gebleekte es past Groengrijs bijzonder goed, omdat beide materialen een vergelijkbare terughoudendheid delen. Ook tegen geborsteld of mat messing ontstaat een samenspel dat warm en aards blijft, zonder in landelijke clichés te vervallen. Bij natuursteen zoals kalksteen of licht travertijn komt het groenaandeel van de tint bijzonder helder naar voren. Linnen of grove katoenen stof in gebroken wit nemen de rustige stemming op en laten de tint niet te dominant worden.

Agaatgrijs daarboven gezet maakt de overgang naar lichtere wandvlakken zacht, omdat het een tint lichter ligt en de groene noot van Groengrijs zacht opvangt. Parelwit als wandtint of voor kozijnen schept het nodige contrast, zodat de voorkant niet in de ruimte vervaagt. Grafietzwart op handgrepen of aan de plint zet een helder, bijna grafisch accent dat de aardse warmte van het Groengrijs aardt zonder haar te overdekken. Zo blijft het vlak rustig, terwijl de details voor structuur zorgen.

In vergelijking met Tentgrijs en Basaltgrijs is Groengrijs de tint met de duidelijkste natuurverwantschap, terwijl Kwartsgrijs koeler en lichter oogt en eerder richting beton gaat. Wie de olijfgroene diepte zoekt zonder dat ze naar kaki kantelt, vindt in Groengrijs een tussenstap die zelden gekozen wordt, maar juist daardoor een eigen karakter behoudt.